بیماری صرعارسال شده توسط در بهمن ۱۹, ۱۳۹۸

بیماری صرع

بیماری صرع : تشنج در حقیقت اختلال گذرای عملکرد مغزی می باشد که در اثر تخلیه الکتریکی غیر نرمال در سلول های عصبی مغز بروز می کند و باعث ایجاد علائم مختلفی نظیر از دست دادن ناگهانی هوشیاری، تغییرات رفتاری و حسی و یا انقباض عضلات در شخص میشود. این امواج الکتریکی غیر نرمال همان چیزی است که ما آن را در نوار مغزی ثبت می نماییم.

بیماری صرع دکتر بهروز مولوی

زمانیکه شخصی بدون عامل برانگیزاننده خاصی مثل کمبود کلسیم، تب، افت قند خون و… به طور مکرر دچار حملات تشنج شود، می گویند دچار اپی لپسی  یا صرع شده است. لذا در صورت بروز یک حمله تشنج نمیتوان گفت شخصی به صرع مبتلا شده است.

در مواردی که تشنج بر اثر عامل برانگیزاننده روی دهد با رفع آن عامل به عنوان مثال کمبود کلسیم و یا افت قند خون، حملات تشنج نیز متوقف میشوند. ولی چنانچه پس از رفع عوامل برانگیزاننده باز هم حملات تشنج تکرار شود آن زمان بیماری صرع مطرح می شود.

گاهی دلیل بروز صرع وجود یک اختلال ساختمانی در مغز مثل تومور است ولیکن در اکثر موارد هیچ دلیل خاصی یافت نمی شود. حملات تشنج در بعضی از کودکان مبتلا به دنبال یک محرک حسی مانند نورهای شدید روی می دهند و برخی اوقات هیچ عامل شروع کننده ای وجود ندارد.

از جمله دلایل شناخته شده صرع عبارتند از: انواع سموم، تومورهای مغزی و بیماری هایی که روی رگهای خونی مغز تأثیرگذارند. به غیر از صرع دلایل دیگری نیز برای بروز تشنج وجود دارد که یکی از آن ها تب بالا می باشد.

تشخیص

برای تشخیص صرع، ابتدا می بایست یک سری بیماریهای مشابه شناخته شوند. یکی از بیماری های مشابه سنکوب است که خون به میزان کافی به مغز نمی رسد و به صورت گذرا مثلاً در اثر سرمای یا گرما زیاد یا بر اثر دیدن یک تصادف یا حادثه، خون برای مدتی کوتاه به مغز نمیرسد؛ یا به دلیل افت فشار در اثر از دست دادن خون و شوک عصبی امکان دارد شخص دچار سنکوب شود و بیفتد. این بیماران می بایست از طریق شرح حال و معاینه، از بیماران مبتلا به بیماری صرع افتراق داده شوند.

از آزمایش های عمومی و اختصاصی خون، نوار مغز، ام آر آی و سی تی اسکن به منظور رد یا تأیید تشنج استفاده میشود.

روش های درمان بیماری صرع و تشنج

پس از مشخص شدن تشنج، درمان به دو گروه غیردارویی و دارویی تقسیم میشود. درمان ‌های غیردارویی به این دلیل مهم است که شامل حذف عوامل خطرآفرین به ویژه برای پیشگیری از آسیب‌ های مغزی میباشد که عبارتند از: عدم مصرف الکل، پرهیز از استعمال دخانیات، اجتناب از حضور در محیط ‌های آلوده مانند رادیواکتیو. لازم به ذکر است انجام حرکات ورزشی و پیاده روی به صورت غیرمستقیم آمار تشنج ‌ها را پایین می ‌آورد.

برای پیشگیری از بروز تشنج لازم است شخص خواب کافی و منظم داشته باشد (بی ‌خوابی یکی از مهم ‌ترین عواملی است که منجر به تشدید تشنج خواهد ‌شد). همچنین تغذیه هم اهمیت بسیاری دارد و می بایست پروتئین، لبنیات و سبزیجات به میزان کافی در رژیم غذایی بیمار گنجانده شود. ضمن اینکه پرهیز از پرخوری و چاقی و جلوگیری از اضطراب و استرس بسیار مهم است.

در درمان دارویی، با داروهای معمولی حدوداً ۶۰ الی ۷۰ درصد بیماران کنترل میشوند و درصد کمی از بیماران به درمان با چند دارو نیاز دارند. لازم به ذکر است که زنان باردار هم می توانند از داروهای ضد صرع استفاده کنند.

 

دکتر بهروز مولوی

متخصص و جراح مغز و اعصاب

بیماری های مغز و اعصابمقالات

بیماری های مغز و اعصابتشخیص بیماری صرعحملات تشنجدرمان بیماری صرع و تشنجمتخصص و جراح مغز و اعصاب

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.