نکاتی در خصوص بیماری صرعارسال شده توسط در اردیبهشت ۱۳, ۱۳۹۹

نکاتی در خصوص بیماری صرع

نکاتی در خصوص بیماری صرع : در بیماری صرع با استفاده از دارو می‌ توان حمله‌ های تشنجی را به طور قابل توجهی فقط در حدود ۷۰٪ موارد کنترل نمود.

نکاتی در خصوص بیماری صرع دکتر بهروز مولویلازم به ذکر است که پیش آگهی بیماری صرع با توجه به نوع آن متفاوت می باشد.

بیش از سه چهارم مبتلایان به صرع تونیک – کلونیک که به مدت ۲ سال دچار هیچ حمله‌ ای نشده اند، عود نخواهند داشت.

غالباً کودکانی که به صرع پارشیال مبتلا هستند، خوش ‌خیم بوده و خودبخود بهبود پیدا می کنند و بعد از بلوغ به استفاده از دارو نیازی ندارند.

باید گفت پیش آگهی صرع کوچک (ابسانس) نامعلوم و مبهم است. غالباً کودکان، حتی کودکانی که مشکلشان برطرف نشده است، از نظر ذهنی دچار هیچ معلولیتی نمی شوند و می ‌توانند در اکثر فعالیت های ورزشی شرکت کرده و به مدارس عادی بروند.

می ‌توان بیش از ۸۰٪ از کسانی که دچار حملات صرعی ژنرالیزه می‌ شوند را با دارو به خوبی کنترل نمود، این در حالیست که این میزان در اشخاصی که دچار حمله ‌های کانونی (فوکال) می شوند، فقط ۵۰٪ می باشد.

یکی از شیوه های پیش ‌بینی نتایج طولانی مدت، تعداد حملاتی است که در ۶ ماه اول اتفاق می افتد.

سایر عواملی که منجر به افزایش نتایج ضعیف می گردند عبارتند از: حملات صرعی فراگیر، پاسخ ضعیف به درمان ‌های اولیه، اختلالات روانپزشکی، وجود سابقه صرع در سایر افراد خانواده، امواجی در نوار مغزی(EEG)  که حاکی از فعالیت فراگیر صرعی شکل (دیسشارژهای اپیلپتیفورم) باشد.

اقدامات اولیه در شخصی که تشنج کرده است: چنانچه شخصی دچار تشنج تونیک – کلونیک شود او را به یک سمت خوابانده و سرش را پایینتر از بدنش یا همسطح با بدنش قرار دهید.

مطابق با اصول کمک های اولیه لازم است بین دندان های بیمار جسم سختی قرار دهید بدین جهت که مانع از گاز گرفتن زبانش شوید آنگاه او را به پشت بخوابانید و اطمینان حاصل کنید که به طور عادی نفس می ‌کشد.

به هیچ وجه چیزی را با فشار بین دندان هایش نگذارید. اغلب تشنجات پس از طی ۱ دقیقه متوقف شده و پس از آن یک دوره استراحت و خواب می باشد اما در صورتی که تشنجات بیش از چند دقیقه به طول انجامید می بایست بیمار را به بیمارستان برد.

ضمن اینکه اگر فرد تاکنون یک تشنج تونیک – کلونیک نداشته و اولین باری باشد که دچار این نوع حمله شده است، فوراً او را به بیمارستان برسانید.

در صورت بروز سایر انواع تشنج، فرد را در یک محیط آرام بنشانید و منتظر بمانید تا تشنج به طور کامل متوقف گردد و بیمار هوشیار شود. آنگاه با او به آرامی حرف بزنید و به او آرامش خاطر دهید. از تکان دادن یا زدن کودک به منظور توقف تشنج پرهیز نمایید.

 

دکتر بهروز مولوی

متخصص و جراح مغز و اعصاب

مغز و اعصابمقالات

انواع صرعبیماری صرعتشخیص صرعدرمان بیماری صرععلائم صرع

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *